Το άρθρο αυτό ακολουθεί τις σημειώσεις με τίτλο: Ποιο είναι το μέλλον για το νόμιμο τίτλο του ψυχοθεραπευτή και μετοχικούς τίτλους (zootherapist θεραπευτής με το άλογο ...);
Προσπάθησα να συγκεντρώσει κάποιες γνώμες των διαφόρων συνδικάτων και άλλων ομάδων "" psy "" Έτσι, οι ψυχολόγοι και ψυχοθεραπευτές. Θα διαπιστώσετε διαβάζοντας τους ότι η κατεύθυνση που έλαβε η κυβέρνηση σε αυτό το έργο (τίποτα δεν είναι επίσημο ακόμα) τείνει να περιορίσει (έντονα) την πρόσβαση σε αυτόν τον τίτλο. Ο κατάλογος κοινοποίηση δεν είναι εξαντλητικός, αλλά παρέχει ένα φως, κατά τη γνώμη μου, αρκετά σημαντικές για το θέμα.
Θα Επισυνάπτεται το τελικό σχέδιο που εκπονήθηκε ότι θα μπορούσα να βρώ. Σας προειδοποιώ ότι δεν μπορώ να εγγυηθώ την αυθεντικότητά του: . έργο de-διάταγμα d'octobre-2008 που έχω βρεθεί για την http://www.ff2p.fr χώρο.
Καλή ανάγνωση.
1 - Γνωμοδότηση της Εθνικής Ένωσης Ψυχολόγων
"Νέα σχετικά με τον τίτλο του ψυχοθεραπευτή; (27/11/2008 6:40:00)
Ένα σχέδιο διατάγματος και τη σειρά των αρχών επιβολής του νόμου με τον τίτλο του ψυχοθεραπευτή (άρθρο 52) κυκλοφορεί ανεπίσημα. Το σχέδιο διατάγματος με την ένδειξη "έκδοση της 22/10/08." Το γραφείο του Υπουργού Υγείας μας είπε τη Δευτέρα 24 Νοεμ δεν υπήρχε κείμενο μέχρι στιγμής σε αυτό το σταθεροποιηθεί ακόμα.
Εκτός από ορισμένες αντιφάσεις προκύπτουν μεταξύ των δύο κείμενα του εν λόγω διατάγματος και της Τάξης. Θα πρέπει να περιμένουμε, προφανώς, να γνωρίζουν τα πραγματικά σχέδια της κυβέρνησης σε αυτόν τον τομέα. Εδώ στο κράτος - υποθετική - από τα κείμενα αυτά, η ανάλυση είναι ότι το SNP:
Το σχέδιο διατάγματος είναι ταυτόσημη με την έκδοση που κυκλοφόρησε τον Ιούλιο, και είχαμε ήδη εμφανιστεί πάρα πολύ μικρή όσον αφορά τις ώρες θεωρητικής κατάρτισης (400 ώρες) και πρακτική εκπαίδευση (5 μήνες πρακτική). Η αίθουσα διδασκαλίας σε ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης δημόσιο ή ιδιωτικό. Έτσι έληξε το μονοπώλιο του Πανεπιστημίου. Και εκπαίδευση στην ψυχοπαθολογία απαιτεί επίσης μέλη (γιατρούς, ψυχολόγους, ψυχαναλυτές). Όσον αφορά το διάταγμα, ως εκ τούτου, οι συστάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας έχουν ανατεθεί, και δεν υπάρχει καμία βελτίωση σε σχέση με την προηγούμενη έκδοση.
Ωστόσο, το σχέδιο διατάγματος αλλοιώνει ουσιαστικά το σύνολο των διατάξεων που περιλαμβάνονται στην έκδοση τον Ιούλιο αυτού του κειμένου. Σημειώνουμε πολλά θετικά, άλλοι λιγότερο. Στα θετικά:
* Κατάρτιση αναφέρεται σε ψυχοπαθολογία άξια του ονόματός της, η οποία καταχωρήθηκε στη γαλλική παράδοση της πειθαρχίας?
* Η δυνατότητα πολλαπλών μαθήματα λάβει δεσπόζουσα άποψη (αλλά όχι αποκλειστικά), δίνοντας μια πιο συνεκτική και κατανοητή έννοια με την κατάρτιση και τη θέληση να επιμείνουμε σε εκπαίδευση στην ψυχοπαθολογία και όχι στην ψυχοθεραπεία, ο οποίος είναι αυτή τη φορά με το πνεύμα του νόμου.
* Οι προϋποθέσεις για έναν κύριο της ψυχολογίας, μέχρι στιγμής απρόσμενη προοπτική δεδομένου ότι η προηγούμενη έκδοση του μίλησε μόνο απροσδιόριστο τομέα σε επίπεδο πτυχίου (μόνο δυσαρμονία: μια "master της ψυχανάλυσης" μπορεί επίσης να χρησιμεύσει ως προϋπόθεση, αυτό η οποία αντανακλά την ασυνέπεια που έχει δίπλωμα πάντα). Η άλλη προϋπόθεση είναι ένα δίπλωμα μπορεί να δώσει το δικαίωμα να ασκούν την ιατρική στη Γαλλία.
* Οι επαγγελματίες μη μέλη (το «ούτε-ούτε») θα μπορούσε να θεωρηθεί μετά την πάροδο τριών ετών από την ημερομηνία εγκατάστασης του κειμένου, και έχουν τέσσερα χρόνια για να αποκτήσουν τα στοιχεία που λείπουν κατάρτισης αναγνωρίζεται από την περιφερειακή επιτροπή.
* Τέλος, υπάρχει μια διάταξη συνάδει με το σύστημα διαπίστευσης για την εκπαίδευση στην ψυχοπαθολογία που παρέχονται από δημόσιους είτε από ιδιωτικούς οργανισμούς: πρόκειται για την ίδια περιφερειακή επιτροπή που παραδίδουν παραπάνω αποστάσεις που πρέπει να ανανεώνεται κάθε τέσσερα χρόνια. Έτσι, η αποστολή αυτής της περιφερειακής επιτροπής δεν θα είχε νόημα μετά από μερικά χρόνια, όταν έχει μελετήσει όλες τις περιπτώσεις της «ούτε-ούτε». Ωστόσο, θα γίνει μόνιμη (από συνεδρίαση τουλάχιστον μία φορά κάθε τέσσερα έτη) να εξουσιοδοτήσει την κατάρτιση ... Με την ευκαιρία αυτή, θα ανακαλύψουμε με τη σειρά που αυτές οι περιφερειακές επιτροπές περιλαμβάνουν δύο πανεπιστημιακοί, ότι το διάταγμα δεν δείχνουν ... Απόδειξη ότι αυτό δεν έχει ακόμη καλά μαζί.
* Εκτός από την τελευταία αυτή ιδιορρυθμία, προηγούμενες προτάσεις είναι για μας μια σαφή βελτίωση του κειμένου. Αλλά ένα τελευταίο σημείο είναι πιο συζητήσιμη: αυτό αφορά το σύστημα της μερικής ή πλήρους κατάρτισης, απαλλαγές για τους εγγεγραμμένους επαγγελματίες στον νόμο. Η αρχή αυτή μπορεί να φαίνεται καλή, μια διάταξη που να καταστρέψει αυτό το σύστημα: την αναφορά σε «κλινικούς ψυχολόγους" στον πίνακα των απαλλαγών. Πρώτον, ο όρος "κλινική ψυχολόγος» δεν προστατεύεται νομικά (μόνο μία "ψυχολόγος" είναι), αλλά κυρίως ο όρος «κλινική ψυχολογία», χρησιμοποιείται πλέον σε διπλώματα στο περιεχόμενο και οι πιο διαφορετικές κατευθύνσεις: ψυχολογία της υγείας εδώ, ψυχο ανάπτυξη εκεί, νευροψυχολογία και αλλού ... ο όρος "κλινική ψυχολόγος» δεν κάνει τη διαφορά με αυτούς που έλαβαν πραγματική εκπαίδευση στην ψυχοπαθολογία, η αναφορά στον τίτλο του πτυχίου τους. Η διάταξη αυτή πρέπει οπωσδήποτε να επανεξεταστεί προκειμένου να χορηγήσει πλήρη απαλλαγή από την εκπαίδευση ως ψυχολόγοι με τη δήλωση ή του βαθμού εξειδίκευσης είναι η ψυχοπαθολογία, οι άλλοι μπορεί βέβαια να έχει μερική απαλλαγή.
Παραμένει να γνωρίζουν με ποιο τρόπο τα κείμενα αυτά θα εξελιχθούν. Προς το παρόν φαίνεται να είναι η λιγότερο κακή από όλους εκείνους που έχουν προκύψει σε αυτή τη σειρά πάρα πολύ καιρό ... που είναι ακόμα ψυχολόγους για μια ταινία καταστροφής. "
2 - Ανακοίνωση της γαλλικής Ομοσπονδίας της ψυχοθεραπείας και της ψυχανάλυσης:
"Για τα Χριστούγεννα και το Νέο Έτος (2009), η κυβέρνηση έχει μια έκπληξη: ένα όγδοο έκδοση του διατάγματος επιβολή του νόμου ως ψυχοθεραπευτής, σε συνδυασμό με μια σειρά - σε αντίθεση με αυτόν τον νόμο!
Πράγματι, ο νόμος προβλέπει δύο κατηγορίες των ψυχοθεραπευτών, τα "νόμιμα" και "οι άλλοι επαγγελματίες".
Αλλά η διαταγή να αρθούν, μια μονοκονδυλιά, η δεύτερη κατηγορία - που αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το ήμισυ των πιστοποιημένων ψυχοθεραπευτές! Οι κλινικοί ψυχολόγοι «ni-ni-ni-ni» θα είναι επιλέξιμα αμέσως υπό τον τίτλο "ψυχοθεραπεύτρια", χωρίς καμία επιπλέον εκπαίδευση (δεν υπάρχει επιλογή, καμία εργασία για τον εαυτό του, ή μια μέθοδο προπόνησης, ή εποπτείας), θέτοντας σε κίνδυνο Χρήστες εύθραυστη.
Η FF2P, σε συνεννόηση με τους βασικούς επαγγελματικές οργανώσεις εξέφρασαν αμέσως την έντονη διαμαρτυρία του από τα υπουργεία υγείας και της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς και στην υπηρεσία του Προέδρου της Δημοκρατίας. "
Σελιδοδείκτης σε:
20 του Ιανουαρίου του 2009 στις 24:44
Όσον αφορά το σχέδιο διατάγματος σχετικά με την προτεινόμενη Τάξης, μια έκδοση κυκλοφορεί επίσης officielleuse:
http://www.lta.frdm.fr/20081022-Article-52-Projet-de-decret-et-d-arrete-d-application-156 # inter2
Είναι κάτι που πρέπει να ανησυχούν από ό, τι αναδύεται, ιδιαίτερα με το γεγονός ότι το κράτος προτίθεται να δημιουργήσει λεπτομερώς το περιεχόμενο της εκπαίδευσης, περιορίζοντας ταυτόχρονα τον αριθμό των ωρών. Δεν βλέπω πώς ένα τέτοιο πλαίσιο θα αποτελέσει ένα ψυχοθεραπευτή σε 400 ώρες σε 150 καλύτερο που μπορεί να αφιερωθεί στην εκμάθηση μια συγκεκριμένη θεωρητική και πρακτική προσέγγιση - αν και μερικές φορές αυτό το μέρος είναι τώρα πάνω από 1000 ώρες εκπαίδευσης σε ορισμένες σχολές ψυχοθεραπείας, η οποία θα είναι τότε δεν υπάρχει «προστιθέμενη αξία» σε σχέση με σχηματισμούς που είναι σίγουρο ότι θα δημιουργήσει το κράτος μοντέλο ...
Μετά από ψυχοθεραπευτές κακώς προστατεύεται, φτάνουμε σε ψυχοθεραπευτές προστατεύεται κατόχους γνώσεων εγκρίθηκε από το κράτος, αλλά έξω από την κλινική τομέα!
21 Ιανουαρίου, 2009 στις 10:15
Σχηματισμοί αναδυόμενες είναι στην πραγματικότητα, κατά τη γνώμη μου, πολύ φως ... ακόμα και αν παραμείνει αρκετά πάνω από εκείνη που προτείνει κάποια "ιδρύματα".
Εξ ου και η ανάγκη για τον καθένα να μιλά με μία φωνή και να χρησιμοποιούν τη γλώσσα σαν ...
Για να συνεχιστεί ...
21 Ιανουαρίου, 2009 στις 13:13
Είναι αλήθεια ότι αυτό είναι ένα σημαντικό ζήτημα ώστε να δοθεί μια κοινή βάση για όλους τους ψυχοθεραπευτές (ή, ακριβέστερα, για όλες τις μελλοντικές ψυχοθεραπευτές).
Αλλά νομίζω ότι είμαστε από το σήμα στο τρέχον έργο.
Η ιδέα της κατάρτισης είναι ανοικτή μόνο για ψυχολόγους, ψυχαναλυτές και οι γιατροί φαίνεται αρκετά παράλογο, όταν κάποιος επιθυμεί να δημιουργήσει ένα επάγγελμα (δεν εξειδίκευση). Και καθορίζουν τις τέσσερις τομείς της διδασκαλίας και επικεντρωμένες (αν και αυτές είναι a priori θεωρητικό περιεχόμενο του προγράμματος τρία χρόνια πτυχίο στην ψυχολογία), αφήνοντας πολύ μικρό περιθώριο για υποχρεωτικά μαθήματα για τη χρήση ενός τεχνική ψυχοθεραπεία (ανάλυση, NLP, EMDR, Gestalt, χαλάρωση, γνωστική, συμπεριφορική, την ύπνωση, ανθρωπιστική, συστηματική, TOS, κλπ..) μπορεί μόνο να οδηγήσει στην κατάρτιση σε μια έκπτωση.
Πώς μπορεί κάποιος να γίνει επαγγελματίας σε μια περιοχή μεγάλη όσο η ύπνωση Ercksonnienne, για παράδειγμα, αφού έλαβε περισσότερες από 150 ώρες εκπαίδευσης σε αυτόν τον τομέα (αυτό είναι μόνο ένα μήνα πλήρους απασχόλησης!) Και αφού άγγιξε για την τουλάχιστον άλλα 250 ώρες θεωρητικής και κλινικής πτυχές που σχετίζονται με άλλες πρακτικές; Ή ο νομοθέτης προτίθεται το 5-μήνες πρακτικής άσκησης (αλλά όλοι γνωρίζουμε τις δυσκολίες και την τυχαιότητα της μάθησης πορεία: την εξεύρεση κατάλληλου οικοτροφείο, ένα δάσκαλο που αφορά εσάς και την εποπτεία σας, να είναι ανεξάρτητος, κλπ.. ), ή ο ίδιος έχει έναν σκληρό χρόνο γνωρίζοντας τι ψυχοθεραπεία και πώς ασκείται.
Είναι αλήθεια ότι το πλαίσιο αυτό είναι ήδη ένα βήμα μπροστά από αυτό που βλέπουμε σήμερα είναι χειρότερη, αλλά ούτως ή άλλως πρόκειται για μια απότομη πτώση σε σύγκριση με ό, τι μπορείτε να βρείτε την καλύτερη.
Αλλά κατά τη γνώμη σας, γιατί τέτοιες εντολές θα μπορούσαν να αλλάξουν κάτι στην κατάσταση των θεραπευτών ζώων στη μεσολάβηση;
22 Ιαν του 2009 στις 7:29
Τέλος, ενώ βεβαίως και δικαίως συνελήφθησαν και αφορούν αυτά τα γεγονότα, πιστεύω ότι θα μας επιτρέψουν να εμφανίζονται πιο ξεκάθαρα: εσείς, δήλωσε ο Νίκολας, είμαστε θεραπευτές στον τομέα της διαμεσολάβησης -
Νομίζω ότι πραγματικά υπάρχει ένα είδος αναγνώρισης ανάγκη, ή αντασφαλιστική επιχείρηση, σίγουρα επικίνδυνη τόσο από την άποψη της ηθικής από αυτή την πρακτική: η δύναμη της λέξης, οι επιταγές των λέξεων, αλλά ... υπήρχε ήδη. Φαίνεται ότι η δυσφορία είναι τόσο έντονος που μόνο ο ACT μπορεί κατευνάσει.
Δεν θα αλλάξει το πρόβλημα: υπάρχει πόνος, ή όταν τα συμπτώματα; , Η οποία δεν reconnaisent λέξεις, ή μάλλον είναι αστείο και να τα τρώμε για να πάρει περισσότερο στην τρέλα.
Φυσικά, έχουμε επίσης τη μεσολάβηση θεραπευτές, έχουν τη δυνατότητα να πούμε, ότι, ακόμη και την ανάλυση, αλλά κυρίως στη διαμεσολάβηση αντιρρήσεις, αυτός που έρχεται μεταξύ, και για μια φορά, έχουμε επίσης ορίζεται. Αυτή η διαμάχη φαίνεται μάλλον παρεκκλήσια αποκαλύψει τα κενά και τους περιορισμούς, έκκληση προς τα ανώτατα δικαστήρια να διεκδικούν την εξουσία: δεν δίνει τη δύναμη. Θα ήμουν διατεθειμένος να αναλάβει για την προώθηση της έρευνας σε όλους μας, τις ανταλλαγές μας, θα απολαύσετε είναι αυτό που είμαστε:. Θεραπευτές μεσολάβηση Ορολογία, αν κολλήσει με αυτό, να φύγω, έχω , για μένα, αυτό είναι.
22 Ιαν του 2009 στις 18:49
Joelle Καλησπέρα,
Αλλά στην πραγματικότητα, κατά την εξέταση της αγωγής ως διάταξη του «είναι» της σε τρίτους - ακόμη και αν αυτό δεν είναι αποκλειστική, κατά την άποψή μου, τόσο η συμπεριφορά, να κάνει, για τη μετάδοση, από το αίσθημα και μερικές φορές ακόμη και με δίνει - τι είναι (ελπίζουμε) η περίπτωση όλων των ψυχοθεραπευτών, δεν μπορούν να ικανοποιηθούν για να ακούσουν οι νομοθέτες να αποφασίσουν να χορηγήσουν έναν τίτλο για την ενιαία βάσης γνώσεων κατάλληλο για τα σχολαστικός κακή κλινική εμπειρία, και η μετάβαση να απολύσει εκείνους των οποίων η κλινική εμπειρία δεν κάθεται σε μια πανεπιστημιακή εκπαίδευση.
Πράγματι, είναι "μόνο" ο τίτλος του ψυχοθεραπευτή, όπως πολύ λίγοι θεραπευτές υποστηρίζουν στη διαμεσολάβηση.
Ωστόσο, σχεδόν όλοι οι θεραπευτές (σοβαρά) ενδιαφέρονται για τη διαμεσολάβηση - καθένας με το μέγεθός τους - βλέπε νομική κατάστασή τους έχει διευκρινιστεί από τον ορισμό του καθεστώτος, που αναγνωρίζει τη λειτουργία τους. Για να αποφευχθεί ένα μίγμα των δύο φύλων μεταξύ φροντίδα και ψυχαγωγία, και έτσι το κοινό βλέπει ξεκάθαρα μεταξύ των θεραπευτών και των εμπόρων του ναού. Πώς θα μπορούσαμε να μην ανησυχούν, όταν βλέπουν τι κώδωνα του κινδύνου για τους ψυχοθεραπευτές, εφόσον αντιπροσωπεύουν το πολύ το μοντέλο μιας εξειδικευμένης συμβουλευτικής;
23 Ιανουαρίου του 2009 στο 7:52
Επειδή αισθάνεται καλό να έχουμε αυτές τις ανταλλαγές! (Με την ευκαιρία, σας ευχαριστώ και πάλι σε αυτούς που μας επιτρέπουν αυτές τις στιγμές!)
Nicolas, είναι σαφές ότι συμφωνώ απολύτως με αυτά που γράφετε όλοι ότι είμαι επίσης εκπαιδευτεί στην Gestalt και το πρόβλημα που μας αφορά άμεσα. Το Γαλλικό Ινστιτούτο της θεραπείας Gestalt - όπου κατάγομαι-έχει λάβει μια στάση: αρνείται να εγγραφείτε για να νομαρχιακή επειδή, παραθέτω, "ο ψυχοθεραπευτής μπορεί να είναι μια ψυχική υγεία αξιωματικός. Δεν μπορεί να είναι μέρος ενός κρατικού φορέα υπό την εποπτεία της Δημόσιας Υγείας ή της Εκπαίδευσης. Δεν ασκεί επαγγελματική δραστηριότητα στο περιθώριο, όπου υπάρχουν ακριβώς εκείνοι που υποφέρουν πρότυπα και η ενιαία σκέψη ».
Για μένα, ναι, είναι πράγματι το πρόβλημα! Προσοχή στις παγίδες! Μην ρισκάρετε την ψυχή σας ... προσπαθεί πάρα πολύ σκληρά; Αυτό, στην πραγματικότητα, ως ψυχοθεραπεύτρια. Φοβάμαι ξαφνικά μας λείπει, να ξεφύγουμε από το δικό μας αντικείμενο - αυτό δεν σημαίνει ότι είσαι αναίσθητος, θα έλεγα μάλλον το αντίθετο, προσπαθήστε να μείνετε στη συνείδηση, το εδώ και τώρα, η ευαισθητοποίηση .. και πιστεύω ότι θα δούμε πιο καθαρά .... ίσως.
Ένα περισσότερο πράγμα, μιλώντας μου συγχωρήσει του κουτσομπολιού-διαπιστευτήρια: Έχω ένα ευρέως αναγνωρισμένες, με πανεπιστημιακό πτυχίο και η κατάσταση στο κλειδί: ψυχοκινητική ..... Είναι απαραίτητο να επαναπροσδιορίσει την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε; Μια τέτοια όμορφη δουλειά, εκπαίδευση και ολιστική τόσο ωραία! Λοιπόν, συγγνώμη, αλλά το καταστατικό? Η λέξη, το δίπλωμα εδώ είναι περισσότερο εμπόδιο παρά ασφαλείας, DE παραβιάζονται, κατεστραμμένα, μη αναγνωρισμένο καθεστώς δείτε νοσοκομείο μας! Παράδειγμα, μου έχει την τάση να αποδείξει την καλή πίστη μου. Οφείλω να ομολογήσω! Ότι πρέπει να το πούμε διαφορετικά :: πρακτική της θεραπείας με το άλογο μου επέτρεψε στον εαυτό μου προσδιορίσει με μεγαλύτερη σαφήνεια, ίσως για να μου ξεχωρίζει ακριβώς τίτλων καταστατικό ή μη ικανοποιητική, σε όλες τις περιπτώσεις στις οποίες ι ' δεν θα μπορούσε να κινηθεί με ευκολία. Σήμερα ήθελα πραγματικά ότι τόσο το προστατεύει, αλλά και να δώσουμε τον εαυτό μας τα μέσα να προχωρήσει τόσο στην ουσία όσο και σε μορφή
Στην πραγματικότητα, συνειδητοποιώ ότι δεν είμαι πραγματικά στη σωστή κατηγορία ή στο ίδιο ζήτημα: πιστεύω ότι η αναγνώριση του καθεστώτος μας και το ρόλο μας σε θεραπείες διαμεσολάβησης φαίνεται να θέτει ως προτεραιότητα στην ιεραρχία .. τις ανάγκες μου; Αστειεύομαι, βεβαίως, και είμαι τόσο ευχαριστημένος, οφείλω να επαναλάβω, για να μοιραστούμε αυτές τις στιγμές της ανταλλαγής και συζήτησης.