Στο μέσο της εβδομάδας, ένα εισιτήριο από τα πιο σοβαρά ... Σας υποσχέθηκα να σας κρατούν ενήμερους για τις τελευταίες έρευνες σχετικά με τις πρακτικές μας και τα ανθρώπινα-ζωικά αλληλεπιδράσεις.

Έτσι, ζήτησα από τον Jerome Μιχάλων να μοιραστείτε μαζί μας διδακτορική εργασία του. Είναι πολύ ευγενικά έπαιξε μαζί με τη συνέντευξη. Η έρευνά του είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Νοιώστε ελεύθεροι να κάνετε τα σχόλια και τις ερωτήσεις, είμαι βέβαιος ότι ευχαρίστως θα Ιερώνυμος απαντήσει!

Μπορείτε να εισαγάγει τον εαυτό σας παρακαλώ;
Το όνομά μου είναι ο Jerome Μιχάλων, είμαι 28 και έχω ακολουθήσει το διδακτορικό του στην κοινωνιολογία και πολιτική ανθρωπολογία MODYS εργαστήριο (Κόσμοι και Δυναμικών Επιχειρήσεων - CNRS - 5264), κάτω από την κηδεμονία του Jean Monnet του Πανεπιστημίου του Αγίου Etienne και από το πανεπιστήμιο Lumière Lyon 2. Είμαι σε σκηνοθεσία André Micoud, κοινωνιολόγος με ειδίκευση σε θέματα περιβάλλοντος, ο οποίος έχει εργαστεί για τη σχέση ανθρώπων / ζώων. Εργάζομαι και ζω σε Saint Etienne.

Θα προετοιμάσει μια διατριβή για τη διαμεσολάβηση των ζώων, μπορείτε να μας πείτε περισσότερα και να περιγράψει ερευνητικό έργο σας;
Αυτή η εργασία δεν είναι μόνο για τη διαμεσολάβηση των ζώων, αλλά και γενικότερα για την παρέμβαση του ζώου σε καταστάσεις του ανθρώπινου πόνου. Τονίζω αυτή τη διάκριση, διότι πολλές ονομαστικές αξίες και τις μεταβαλλόμενες πρακτικές της (Pet θεραπεία, θεραπεία με τη βοήθεια Η ζώων, οι δραστηριότητες των ζώων Συνδυάζοντας διαμεσολάβηση κ.λπ. ζώων ...) αποτελούν μέρος του αντικειμένου της έρευνας μου. Πράγματι, το έργο μου ενδιαφέρον εστιάζεται στην ανάδυση, στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική, αυτές οι πρακτικές, συμπεριλαμβανομένων των ζώων σε συσκευές φροντίδας. Ο στόχος είναι να καταγράψει το πώς μερικοί άνθρωποι (επιστήμονες, γιατροί, νοσοκόμες, κτηνίατροι, εκπαιδευτές, οι κτηνοτρόφοι, οι κοινωνικοί λειτουργοί ...) έχουν δει ότι η επαφή με το ζώο θα μπορούσε να προσφέρει νέες απαντήσεις σε πολλές ασθένειες ψυχολογικής και / ή φυσιολογική. Είναι, επίσης, να δούμε πώς αυτοί οι άνθρωποι κινητοποιήθηκαν, σε συνδυασμό, αμφισβήτησε (μερικές φορές) να υπερασπιστεί και να επισημοποιήσει τόσο την πρακτική, αλλά και πώς το όνομα (το οποίο απέχει πολύ από το τετριμμένο).

Εκτός από αυτή την κοινωνικο-ιστορική προσέγγιση, ζητώ να λογοδοτήσουν για τη θέσπιση των εν λόγω πρακτικών μέσω εθνογραφική περιγραφή της ένωσης της θεραπείας με άλογο. Πρόκειται για τον τρόπο γνώση των ασθενειών των ζώων και κινητοποιούνται από «θεραπευτές» στην κατάσταση.

Γιατί αυτό το θέμα;
Αφού εργάστηκε σε ζωολογικούς κήπους και στη ΖΕΠ, φάνηκε ότι υπήρχε ανάγκη να παράγει μια περιγραφή των νέων σχέσεων που έχουν οι άνθρωποι με τα ζώα τους (ιδιαίτερα τα εγχώρια). Είναι σαφές ότι υπάρχει μια πραγματική «ζήτημα των ζώων» στην κοινωνία μας: αν η οικονομία (η αγορά για τα κατοικίδια ζώα είναι όλο και πιο σημαντικό - για να μην αναφέρουμε ότι από την κατανάλωση από τα ζώα) , σε ηθικό επίπεδο (συζητήσεις σχετικά με τις δοκιμές σε ζώα, την ταυρομαχία, το συνεχώς αυξανόμενο χορτοφάγος και vegan), είτε σε πολιτικό επίπεδο (η προώθηση των «δικαιωμάτων των ζώων", η νέα νομοθεσία για την καλή διαβίωση των ζώων σε κτηνοτροφικές πρακτικές), η σχέση με το ζώο εξελιχθεί σημαντικά κατά τα τελευταία σαράντα χρόνια. Όταν λέω "σχέση" είναι να σημαίνει ότι αυτό δεν αλλάζει μόνο την εμφάνιση της ανθρώπινης ίδιων των ζώων, θα είναι πάντα η ίδια "αμετάβλητη. "Τα ζώα αλλάζουν επίσης, την ανάπτυξη δεξιοτήτων που δεν εμφανίζονται σε αυτές πριν από λίγα χρόνια (βλ. το έργο του Vinciane Despret).

Το φαινόμενο του "θεραπευτή κατοικίδιων ζώων" και / ή "ζώο υπηρεσία" έμοιαζε μάλλον υποδειγματική για το πώς μπορείτε να δημιουργήσετε ένα νέο δωμάτιο για το ζώο, είναι ένα δύσκολο θέμα, διότι μπορεί να χειριστεί διάφορες πτυχές της σχέσης anthropozoologique:. Δ Πρώτον, καλεί για την τεκμηρίωση της θέση που είχε προηγουμένως κάποια ζώα, και ιστορίες που τους έδενε με ορισμένες κατηγορίες ανθρώπων (π.χ., το ενδιαφέρον για τη θεραπεία αλόγου οδηγεί ενδιαφέρονται για την ιστορία και τις πρακτικές της ιππασίας, μια κουλτούρα η οποία είναι αρκετά διαφορετική από ότι οι ιδιοκτήτες των σκύλων.) Από την άλλη πλευρά, είναι ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε μια πιο παγκόσμιο κίνημα που αγνοεί αυτές τις ιστορίες και τις διάφορες σχέσεις, οι οποίες περιλαμβάνει, προκειμένου να προωθηθεί μια θετική εικόνα του ζώου στις κοινωνίες μας.

Πώς είστε και ποια είναι η δική σας προσέγγιση; Δεν είναι πολύ δύσκολο;
Μέχρι τότε, θα χρησιμοποιηθούν δύο επίπεδα της έρευνας.

Το πρώτο επίπεδο είναι μια αρκετά εκτεταμένη βιβλιογραφική εργασία είναι το αποτέλεσμα μιας επιτροπής του Ιδρύματος Adrienne & Peter Sommer. Αυτή είναι μια απογραφή των διαθέσιμων γνώσεων της γαλλικής και αγγλικής σχετικά με τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ανθρώπων και των ζώων, προκειμένου θεραπευτική και / ή την εκπαίδευση. Το έργο αυτό ήταν η ευκαιρία να κάνουμε μια ανασκόπηση (όσο το δυνατόν πληρέστερη) από όλα αυτά που είχαν δημοσιευθεί για το θέμα και να προσφέρει μια επισκόπηση του τρόπου ιστορική και αναλυτική έρευνα έχει αναλάβει τους. Το έργο έχει ολοκληρωθεί και η Sommer Ίδρυμα πρέπει να διαθέσει στο κοινό σύντομα.

Το δεύτερο επίπεδο είναι πιο κινητοποιηθεί κοινωνικο-εθνογραφική, με "παραδοσιακές" μεθόδους συλλογής δεδομένων σε αυτούς τους κλάδους: παρατήρηση και τη συνέντευξη. Για να πάρουμε το παράδειγμα του συνδυασμού της θεραπείας άλογο που με χαιρέτησε, η δουλειά μου ήταν να παρατηρήσουν τους χώρους και θεραπευτικές συσκευές (περιγράψει τη χωρική και συμβολική του το ιππικό κέντρο που φιλοξενεί την ένωση, αλλά και η θεωρητική οργάνωση της διαχείρισης των ασθενών), αλλά και η καθημερινή διαδικασία και πρακτικά μαθήματα, οι αλληλεπιδράσεις, λεκτική και σωματική, ασθενών, θεραπευτών, τα ζώα Είναι αλήθεια ότι αυτό είναι ένα πολύ πλούσιο υλικό.: αυτό συμβαίνει πολύ κατά τη διάρκεια των συνεδριών. Αυτός είναι ο λόγος που η πρακτική περιλαμβάνει επίσης συνεντεύξεις με τους θεραπευτές που μπορεί να μου δώσει τη δική τους ανάγνωση του τι συνέβη, και να με διαφωτίσετε με τις γνώσεις των ζώων με το οποίο (έχω συναντήσει μόνο γυναίκες) εργασία, και οι ασθενείς που λαμβάνουν αυτό το έργο του "ξαναδιαβάζοντας" σκηνές που έχω δει είναι ως υλικό από μόνη της:. είναι μια ευκαιρία για μένα να προσδιορίσει τον λόγο και / ή Τι καταλογίζεται στη θεραπευτική επίδραση (το ζώο, πρακτική, προπόνηση, ο ίδιος ο ασθενής ...).

Η ακτίνα των δυσκολιών που περιλαμβάνουν το γεγονός ότι ειδικά ο θεραπευτής των ζώων είναι ένα θέμα που χαρακτηρίζεται και φοριούνται από άτομα με κατάρτιση και όχι ψυχολογική (κλινική ψυχολογία, ψυχοκινητική, ψυχιατρικής, νευρολογίας-ψυχιατρικής ...) και μερικές φορές είναι δύσκολο να αντιληφθεί τι κοινωνιολόγος (και το πιο σημαντικό, ένας κοινωνιολόγος με εθνογραφικές μεθόδους) θα μπορούσε να δει περισσότερα από αυτό. Είναι πολύ θεμιτή και, τελικά, δεν είναι ένα πρόβλημα, αλλά μάλλον ένας πόρος για μένα είμαι ενδιαφέρονται για την κοινωνιολογία της επιστήμης. Και, πραγματικά, δεν διαμαρτύρονται γιατί όλοι έχω γνωρίσει μέχρι τώρα ήταν πολύ καλό για μένα.

Μπορείτε να μας πείτε εν συντομία για τα αποτελέσματα σας;
Εν συντομία, θα είναι δύσκολο!

Θα προκαλέσει ακόμα την ένταση που φαίνεται θεμελιώδης για την κατανόηση του περιβάλλοντος του θεραπευτή των ζώων. Αυτή η τάση είναι πολύπλευρη, ονομάζεται με διάφορους τρόπους, αλλά τελικά νομίζω ότι είναι πάντα το ίδιο.

Κατά την πρώτη ανάγνωση μου, είχα συνειδητοποιήσει ότι οι πρακτικές της θεραπείας, συμπεριλαμβανομένων των ζώων και παράγονται θετικά αποτελέσματα, χωρίς κανείς να γνωρίζει πραγματικά να εξηγήσει - τουλάχιστον συμφωνούν - τους μηχανισμούς μέσω των οποίων αυτά τα αποτελέσματα advenaient. Ταυτόχρονα, υπήρξε μια πραγματική ανάγκη από την πλευρά των επαγγελματιών να αποδείξει και να εξηγήσει την ύπαρξη αυτών των αποτελεσμάτων. Γι 'αυτό και απέρριψε τα θετικά αποτελέσματα που είχε προηγουμένως διαπιστωθεί από την κατάταξη τους βάσει "ιστορίες" από την πλευρά του αντιεπιστημονικό, και κλήθηκε για την παραγωγή των επιστημονικών μελετών που θα μπορούσε να επιβεβαιώσει αν το "ναι ή όχι, λειτουργεί." Βρήκα αυτή την καταχώρηση ενδιαφέρον το πώς ένα περιβάλλον που έχουν ανάγκη τόσο ισχυρή επιστήμη μπορεί να ζήσει με αυτή την αβεβαιότητα; Έτσι είναι με αυτό το θέμα ότι εγώ ο ίδιος βυθίζεται τόσο στην βιβλιογραφική εργασία και στην εθνογραφική εργασία.

Μου έκανε εντύπωση για να ανακαλύψουν ότι αυτή η ένταση ήταν παρούσα από το πρώιμο έργο σχετικά με τις αλληλεπιδράσεις ανάμεσα στους ανθρώπους και τα ζώα για θεραπευτικούς σκοπούς και ήταν ακόμα σχετική σχεδόν 50 χρόνια αργότερα. Με την ανάγνωση δεκάδων άρθρων, μεταξύ εκείνων που έχουν μεγαλύτερη "δημιουργική", κατάλαβα ότι εκείνοι που ανέφεραν θετικά αποτελέσματα δεν δόθηκαν για τον καθορισμό του θέματος της "λειτουργεί ή όχι" αλλά μάλλον να εξηγήσει πώς είχε εργαστεί γι 'αυτούς. Μιλάμε για πολύ πλαίσιο αποτελέσματα που, ακόμη και αν δεν είναι «ανέκδοτα», δεν επιτρέπουν τη γενίκευση της γνώσης, και ως εκ τούτου τη διάδοση της πρακτικής. Πολλές μελέτες εστιάζουν, πράγματι, να αποδείξουν ότι δεν έχουν θετικά αποτελέσματα έχουν παραχθεί σε αρκετά επιστημονικά: να διαλύσουν πρωτόκολλα, απόδοση κλπ. Η ανάλυση των δεδομένων ... Ασχολείται συνέχεια σε μια σειρά από πειραματικές εργασίες , decontextualized (φυσικά - να γίνεται στο εργαστήριο - με τα πρωτόκολλα ή μεθοδολογικά πολύ «εξ αποστάσεως»), που λειτουργούν σχεδόν ομόφωνη, χωρίς να αποφασίζουν για το θέμα. Κοινό στοιχείο σε αυτές τις προσεγγίσεις είναι η βούληση να σταθεί ασυνάρτητους μελέτες. Ο πρώτος τρόπος για να κάνουμε ήταν να εκκενώσουν άμεσα ως δεδομένη τη σιωπηρή "επιθυμία. "Πράγματι, στα πρώτα άρθρα, όπως και στις ιστορίες" ανέκδοτα ", μπορεί κανείς να παρατηρήσει μόνο τον ενθουσιασμό των δύο ιατρών, ασθενών και τα ζώα: υπάρχει ένα" θέλω "κοινού ότι συνεχίζεται η συνεδρίαση και και να παράγουν θετικά αποτελέσματα. Και οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι σε γενικές γραμμές αυτή είναι η περίπτωση.

Έτσι, ήταν αρκετά εκπληκτικό για μένα να βλέπω ότι αυτή η μεταβλητή έχει πολύ λίγο λαμβάνονται σοβαρά υπόψη από τη συντριπτική πλειοψηφία των μελετών που έχω γνώμη. Είμαι αφελής ψευδώς φυσικά, λέγοντας ότι: θα ήταν να παρερμηνεύουν τη θέση που έχει δοθεί στο επηρεάζει τις πειραματικές επιστήμες.

Το έργο της Βερόνικα Servais είναι αρκετά αντίγραφα από ορισμένα πρωτόκολλα που εμφανίζονται όταν προσπαθούν να τους στερήσει κάθε επηρεάζουν. Η βελγική ερευνητής εξήγησε τη συμμετοχή σε διάφορα άρθρα σε ένα ερευνητικό πρόγραμμα για να αποδείξει ή να αποκλείσει τη θεραπευτική φύση της σχέσης μεταξύ αυτιστικά παιδιά και τα δελφίνια. Η πρώτη φάση του προγράμματος, το οποίο ήταν πολύ θετική (τα παιδιά σημείωσαν σημαντική πρόοδο στη γνωστική επαφή με τα δελφίνια), ζήτησε από την ομάδα: οι ερευνητές δεν δεν επηρέασε τα αποτελέσματα προβάλλοντας τον ενθουσιασμό τους για τη σχέση που λένε «μαγεία» μεταξύ αυτισμού και τα δελφίνια; Έτσι, ένα δεύτερο πείραμα που έχει συσταθεί, φροντίζοντας να διαγράψει οτιδήποτε που θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως σημάδια του ενθουσιασμού ή ενθάρρυνση για τα παιδιά να πάνε με τα δελφίνια. Τα αποτελέσματα ήταν προφανώς πολύ φτωχή: τα παιδιά δεν σημείωσε πρόοδο.
Όλα αυτά σε μεγάλο βαθμό υπό αμφισβήτηση: είναι αυτός ο σωστός τρόπος για να αποδείξει ή να διαψεύσει τα οφέλη του ζώου στην ανθρώπινη υγεία; Είναι ακόμη δυνατό να γίνει; Είναι σκόπιμο να το πράξει;
Είναι ακριβώς αυτές οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις αυτές, ότι το ενδιαφέρον μου, γιατί μπορεί να ενημερώσει τις θέσεις του άλλου, να αποσαφηνίσει τις προσδοκίες, τις σχέσεις με τα ζώα, τα πειθαρχικά κληρονομιές κλπ. ... για παράδειγμα, κάποιος που έρχεται από την ψυχοθεραπεία, που χρησιμοποιείται περισσότερο να συνεργαστεί με τις περιπτώσεις, η χρήση του ζώου δεν θα αναγκαστικά σε συστηματικές ή ακόμα και systématisable. Αν για κάποιον από την ιατρική ή κτηνιατρική, θα υπάρξει ανάγκη να περάσουν από αξιολόγηση της πρακτικής σε μεγαλύτερες κλίμακες, για τη νομιμότητά της.

Στη γλώσσα του Luc Boltanski και Laurent Thevenot, «μεγαλείο» της πρακτικής της περίθαλψης δεν βρίσκονται στο ίδιο μέρος για όλους: για κάποιους, η χρήση του ζώου έχει αξία από όταν είναι επωφελής για τουλάχιστον ένα άτομο, ενώ για τους άλλους, έτσι δεν είναι εγκατεστημένος, τυποποιημένα, και νομιμοποιούνται, χάνει όλη την αξία του και επέστρεψε στο ανέκδοτες.

Τι περιμένεις από μια τέτοια έρευνα;

Περιμένω ότι το ενδιαφέρον τόσο για εκείνους που ασκούν και υποστηρίζουν τη χρήση των ζώων για θεραπευτικούς σκοπούς που κλείνουν στο πανεπιστήμιο πειθαρχική σύμπαν μου. Τίποτα περισσότερο.

Το πανεπιστήμιο της άρεσε αυτό;

Δεν ήταν σαφές, αλλά αντ 'αυτού πήρα τυχερός. Είχα εκπαιδευτεί από τους καθηγητές αρκετά ευρύ πνεύμα, που δεν ήταν, με σκοπό να μας κλειδώνουν σε ένα πλαίσιο του μυαλού, μια συγκεκριμένη μεθοδολογία, ή προκαθορισμένα θέματα. Επίσης, είμαι ακολουθείται από τον Andrew Micoud, που όπως είπα παραπάνω είχε ήδη ασχοληθεί με τη σχέση του ανθρώπου / των ζώων, και ήταν από τις μεγάλες συμβουλές. Ομοίως Charvolin Florian, ο οποίος είναι ένας πολιτικός στο ίδιο εργαστήριο, που εργάζονται για τη συμμετοχή των ερασιτεχνών στην επιστημονική πρακτική (ιδιαίτερα στις φυσικές επιστήμες), μου δίνει μια στέρεη θεωρητική βάση.
Όταν λέω lucked έξω είναι ότι νομίζω ότι συμβαίνει αυτό, όπως παντού. Πράγματι, κάνει κοινωνιολογία σχέσεις anthropozoologiques εξακολουθεί να είναι οριακή προσέγγιση, η οποία μερικές φορές έχει πρόβλημα να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Το θέμα μου ήταν μερικές φορές χαιρετίστηκε με ακατανοησία ή με ένα χαμόγελο Η εξήγηση είναι ότι οι ερωτήσεις σχετικά με την πειθαρχική οριοθετήσεις:. Το γεγονός ότι υπάρχουν "κοινωνικές επιστήμες" και "φυσικές επιστήμες", που κάνει Δεν τους ανθρώπους και τα ζώα στο ίδιο επίπεδο, η οποία δεν κινητοποιεί τα ίδια εργαλεία, τα ίδια λόγια για να περιγράψει ο ένας τον άλλον, αυτό περιπλέκει το έργο της καταγραφής των πρακτικών της έντιμοι άνθρωποι που μπορούν να κάνουν τους ανθρώπους και τα ζώα στο ίδιο επίπεδο, μιλούν τις ίδιες λέξεις, κλπ. ... Όταν λέω "ειλικρινά", αυτό σημαίνει ότι χωρίς την τοποθέτηση τους σε μια προεξοχή του θέση σε σχέση επιστήμης-έναντι των ατόμων που μελετήθηκαν.

Μέχρι σήμερα, αυτό είναι το όραμά σας για την πρακτική των ζώων μας στον τομέα της διαμεσολάβησης; Και το μέλλον;
Όπως είπα και προηγουμένως, «ζώο διαμεσολάβηση» είναι ένας όρος που, μεταξύ άλλων. Είναι πρόσφατη και αντιπροσωπεύει την επιθυμία να προσεγγίσουν άλλους μεσολάβηση θεραπείες (συμπεριλαμβανομένης της καλλιτεχνικής και απτά). Δεν είμαι σίγουρος τι εννοείτε με το «όραμα της πρακτικής,« έτσι θα το κάνω Απλώς μιλάμε για το μέλλον, δηλώνοντας ότι πιστεύω ότι αυτή η στρατηγική της συγκέντρωσης, τη μεσολάβηση θεραπείες ομοσπονδίας, αναμφίβολα θα αποδειχθεί αρκετά καταβάλλουν όσον αφορά τη θεσμική αναγνώριση της πρακτικής, και να εξασφαλίσει μια θέση πιο βιώσιμη χρήση των πρακτικών φροντίδα των ζώων.

Ωστόσο, υπάρχουν φόβοι ότι για να καθορίσει το ζώο ως μεσολαβητής, ή σε μέσα μαζικής ενημέρωσης, και τοποθετήστε το στο ίδιο επίπεδο των καλλιτεχνικών πρακτικών, δεν εγείρει μια απροθυμία από την πλευρά των "ζωόφιλων" που θα μπορούσε να δείτε μια άρνηση της αναγνώρισης του τόπου το ζώο, ως ένα ον προικισμένο με πρόθεση, έχει στην πράξη. «Το εργαλείο κατοικίδιων ζώων» θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο διαμάχης μεταξύ εκείνων που βάζουν την ιδέα ότι το ζώο είναι καλό από μόνο του, πάνω απ 'όλα, και εκείνων που προσπαθούν να βάλουν κάποια απόσταση και την τάξη τους στο πρακτικές. Ο κίνδυνος με τη χρήση του όρου είναι η διαμεσολάβηση, κατά την άποψή μου, να κόψει πρώτα.

Πώς εξηγείτε αυτή την τρέλα;
Ο ενθουσιασμός για την ένταξη των πρακτικών φροντίδας των ζώων και η βοήθεια δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από την εμφάνιση ενός κλίματος καλοσύνη στα ζώα, και γενικότερα στο «περιβάλλον». Η διάδοση των οικολογικών ιδεών, την ευαισθητοποίηση των άλλων όντων που κατοικούν τον κόσμο και τη μοίρα της ανθρωπότητας εξαρτάται επίσης από ένα από αυτά τα όντα, αναγκαστικά έχει επίδραση στη δημιουργία πρακτικών, όπως αυτό, που τείνουν να θέσει μερικούς ανθρώπους και κάποια ζώα σε καταστάσεις αλληλεπίδρασης, και εξαρτώνται -. αρκετά έντονο Είναι πραγματικά λαμβάνουν υπόψη το βάρος του "περιβάλλον" του ανθρώπινου πεπρωμένου από τη δημιουργία πρακτικών στις οποίες η ανθρώπινη ευημερία σχετίζεται με την παρουσία ενός ζώου. Το σύμβολο είναι ισχυρή νομίζω.

Αυτό είναι πιθανώς ο λόγος για τον οποίο οι πρακτικές αυτές είναι υψηλού προφίλ: έχουν μια υποβλητική μάλλον προφανής. Οι εικόνες των αυτιστικών παιδιών βάζοντας τον εαυτό του με ανεξήγητο τρόπο να «επικοινωνούν» με την παρουσία ενός δελφινιού, είναι ένα τέλειο παράδειγμα του είδους της συμβίωσης μεταξύ ανθρώπων και ζώων, μια σύνδεση με το "φυσικό γεγονός της σύγχρονης ζωής θα εξαφανιστούν." Υπάρχει επίσης η έλξη του μυστηρίου: τα ευεργετικά αποτελέσματα που παρατηρήθηκαν, μεσολάβηση, αλλά δεν εξήγησε κατ 'ανάγκην ίντριγκα. Ειδικά όταν το ζώο χρησιμοποιείται για παθήσεις όπως ο αυτισμός, που εξακολουθούν να είναι επίσης αρκετά μυστηριώδης. Το γεγονός ότι ορισμένες πρακτικές είναι στην παρουσία των όντων, οι οποίες μερικές φορές είναι δύσκολο να κατανοήσουμε την ψυχική σύμπαν πρέπει να ασκούν κάποια γοητεία. Εν ολίγοις, το μυστήριο γύρω από τα δύο όντα που εμπλέκονται, και ότι το προϊόν πληροί τους εξηγεί σε μεγάλο βαθμό αυτή την δημοτικότητα.

Το ζώο ήταν μια σημαντική θέση στη ζωή σας; Γιατί;
Διανοητικά, έχει ένα τεράστιο χώρο! Για πάνω από έξι χρόνια από τότε που δούλευα σε αυτό, για να μην αναφέρουμε πριν ήμουν ήδη βαθιά ενδιαφέρονται για το ζήτημα των δικαιωμάτων των ζώων (και η φιλοσοφία που υποστηρίζεται). Για το λόγο αυτό, ήμουν χορτοφάγος για 10 χρόνια. Επιπλέον, μου τέθηκε περιβάλλεται από πολλά σκυλιά και μερικές γάτες με τους οποίους είχα αρκετά καλές σχέσεις. Οι σημάδεψαν τη ζωή μου στα σίγουρα. Είναι μέσω αυτών που μπορώ να πω "Αγαπώ τα ζώα," με όλα τα αναγκαία αποθεματικά για να στηρίξει αυτόν τον όρο - δεν ξέρω όλα τα ζώα και προσωπικά, όπως πολλοί άνθρωποι, έχω περισσότερα συγγένεια με τα ζώα γυμνός με τα φίδια.

Θα μας δώσει τα συμπεράσματά σας;
Κανένα πρόβλημα. Σας ευχαριστώ για αυτή τη συνέντευξη

Σας ευχαριστούμε για Jerome για το χρόνο να μιλήσει για το έργο του! Από την πλευρά μου, βρίσκω πολύ ικανοποιητική, όπως κοινωνιολόγοι έρχονται μας διαφωτίσει σχετικά με το είδος της πρακτικής.

Για να ολοκληρώσω, θα ήθελα να κάνω μια μικρή παρατήρηση. Κατά τη γνώμη μου, να αξιολογεί τα ευεργετικά αποτελέσματα της παρουσίας των ζώων σε μια θεραπεία, θα πρέπει να συμφωνήσουν για το τι αναμένεται από την αγωγή και θεραπεία. Αυτό που διαφοροποιεί τη βοήθεια της κλασικής θεραπείας; Αυτό είναι το πρώτο απ 'όλα να αμφισβητήσει ό, τι κάνουμε και για τη θέση μας: δηλαδή, επαγγελματική στάση. Το ζώο είναι σίγουρα δεν είναι ο θεραπευτής και αυτό είναι που κάνει όλος ο πλούτος του ... Αλλά αυτό το θέμα θα είναι μια άλλη θέση.

Στη συνέχεια, πρέπει να υπομνησθεί ότι κάθε θεραπευτής έχει ερμηνευτικό πλαίσιο του βασίζεται σε ρεύματα και τα σχολεία ...

Συγχαρητήρια στην Jerome για τη δουλειά και καλή τύχη για το μέλλον! Εν τω μεταξύ, τα ευρήματα ...

Για περισσότερες πληροφορίες:

Μια σύνδεση με το εργαστήριο του Jerome www.modys.fr

Η περίληψη του Jerome για την ίδρυση Sommer : "Προοπτικές για την έρευνα γύρω από τις αλληλεπιδράσεις με στόχο τη θεραπεία των ζώων ή / και Εκπαιδευτικό"

Μερικά βιβλία:

Arkow, Π. (2004). Των ζώων-Assisted Therapy και Δραστηριότητες: Μελέτη, οδηγός Πόρων και Βιβλιογραφία για τη χρήση των Ζώων Συντροφιάς σε επιλεγμένα θεραπειών.

Beck, AM και ΑΗ Katcher (1983). Μεταξύ Κατοικίδια ζώα και άνθρωποι. Σπρίνγκφιλντ.

Beck, AM και ΑΗ Katcher (2003). "Οι μελλοντικές κατευθύνσεις στην ανθρώπου-ζώου έρευνα ομολόγων. "Αμερικανός επιστήμονας Συμπεριφοράς 47 (1): 79-93.

Boltanski, Λ. και L. Thevenot (1991). Από αιτιολόγηση. Οικονομίες κλίμακας. Παρίσι, Gallimard.

Brickell, CM (1986). «Pet-διευκόλυνσης θεραπείες: Μια επισκόπηση της βιβλιογραφίας και κλινικά ζητήματα εφαρμογής. "Κλινική Γεροντολόγος 5 (3-4): 309-332.

Corson Α.Ε., Corson EO, PH Gwynne και LE Arnold (1975). Pet-διευκόλυνσης της ψυχοθεραπείας σε νοσοκομειακό περιβάλλον. Τρέχουσα Ψυχιατρικό Θεραπείες. JH Masserman. Νέα Υόρκη, Grune και Stratton: 277-286.

Despret, Β. (2002). Όταν ο λύκος θα κατοικήσει με το αρνί. Παρίσι, Seuil / Οι ταραξίες πιστεύουν σε κύκλους.

Despret, Β. και Ι. Porcher (2007). Όντας ανόητο. Αρλ, Actes Sud.

Πρόστιμο, AH, Ed (2000). Εγχειρίδιο των ζώων-Assisted Therapy: Θεωρητικές βάσεις και τις κατευθυντήριες γραμμές για την πρακτική. Σαν Ντιέγκο, Academic Press.

Franklin, Α., Μ. Emmison, Δ. Haraway και κ. Travers (2007). "Ερευνώντας τα οφέλη της θεραπευτικής ζώων συντροφιάς: Προβλήματα και προκλήσεις. "Ποιοτική Κοινωνιολογία κριτική Ζώα & ΙΙΙ άτομα (1 Αφιέρωμα - Άνθρωποι και ζώα Σχετικά με το πρόβλημα της διυποκειμενικότητας στις αλληλεπιδράσεις των ανθρώπων και των ζώων.): Pp 42-58.

Friedmann, Ε., AH Katcher, JJ Lynch και Θωμάς Α.Ε. (1980). "Σύντροφοι των ζώων και ένα χρόνο επιβίωσης των ασθενών μετά την απαλλαγή από στεφανιαία μονάδα εντατικής θεραπείας. "Δημόσια Υγεία εκθέσεις 95 (4): 307-312.

Katcher, ΑΧ και Beck AM (1983). Νέες προοπτικές στη ζωή μας με τα ζώα συντροφιάς. Φιλαδέλφεια.

Lestel, Δ. (2004). Το μοναδικό ζώο. Παρίσι, Seuil.

Levinson, BM (1962). "Το σκυλί ως« συν-θεραπευτή. "" Ψυχικής Υγιεινής 46: 59-65.

Servais, Β. (1999). "Έρευνα για την« θεραπευτική δύναμη »των δελφινιών. Εθνογραφία της αναζήτησης. "Gradhiva (25): 93-105.

Sandie

Σελιδοδείκτης σε: