Dzisiaj chciałem przedstawić Wam jeden z moich ulubionych sercu literackiego 2009 roku!

Tego lata "odkryła" powieść o człowieku, stał się wędrowcem, a jego spotkanie z "zwierzęcia losowym"! I właśnie tę pracę délectée humanistycznego, że miesza się niepewnością, smutek, cierpienie, przemoc, poezję i "rodzaj szczęścia". Na tle krytyki społecznej, to zanurzyć się w codziennym nieoszlifowanej bezdomnych i otrzymasz kruchość i siłę życia! Z mojej strony zawsze byłem bardzo wrażliwy na paradoks życia i to być może dlatego stał się psychologiem.

Ta literacka perełka nazywa się "Zima z Baudelaire'a", to Harold Cobert i opublikowana przez Editions Heloise Ormesson Pokrycie piękny wzrok i ogłasza niezwłocznie treść: ".. Roman gdzie odkryć, kto jest najlepszym przyjacielem człowieka"

Tylna okładka podsumowuje dobrze: "Jego żona zgasić jego CDD nie zostanie przedłużony. Philippe jest zasysane do spiralę i przebiegać w poprzek społecznej bariery:, SDF obliczu surowym prawem ulicy wykonane z samotności, wstydzie i przemocy. Dopóki nie spotyka Baudelaire'a. Dzięki tej zabawnej towarzysza w nieszczęściu, i przy pomocy sprzedawcy kebabem, wdowa bogata i pani Pee, udało mu się odzyskać. I powrót do normalnego życia. "

I wtedy też ten wspaniały cytat z Baudelaire'a mówi tomy: "Weź mnie ze sobą, a my zrobimy nasze dwa nieszczęścia może szczęście, gatunek! "" Good Dog "fragment wiersza z "Le Spleen de Paris"

Harold Cobert "Zima z Baudelaire'a"

Harold Cobert jest młody autor talentu musi czytać! Urodził się w Bordeaux (tak Bordelais co pycha! Ale hej wiesz, to trochę szowinistyczne w tych częściach) w 1974 roku Harold już opublikowany esej o Mirabeau i pierwszą powieść "negowanie Patrick Treboc" (2007 ). Pisze także dla teatru, filmu i telewizji.

On łaskawie zgodził się odpowiedzieć na moje pytania.

Twoja powieść zajmuje się rzeczywistości społecznej, która jest trudniejsza niż kiedykolwiek. Philip twoja postać traci wszystko i ląduje na ulicy. Co sprawiło, że chcą traktować taki temat?

Wszystko zaczęło się od filmu dokumentalnego na temat flagowego świętego Jana, o którym mowa w powieści. To jest barka obsługiwany wspólnie przez Zakonu Maltańskiego trzydzieści milionów Friends, zamieniana na schronisko dla bezdomnych, jedynym, który wita ich z ich psami i że jest otwarty przez cały rok. Natknąłem się na tę historię przez obracania Pewnego wieczoru w grudniu 2007 roku. Pokazał m.in., Pascal, bezdomny, a Jessica, jej pies, mały draniu. Pascal powiedział, że to Jessica, która uratowała mu, że bez niej, to już wkręca się dawno temu. Ale dramat był następujący: Jessica zdiagnozowano raka. Biorąc pod uwagę koszty eksploatacji, zastanawia się nad podjęciem innego psa, najmłodsze, Jessica do postaci przed śmiercią. Nie było między nimi ciężar miłości po prostu niezwykłe. Byłem zdenerwowany. Ta historia i te obrazy nie prześladował mnie przez wiele tygodni. Wtedy jeden rano, przyszedł do mnie poemat prozą przez Baudelaire'a, "Good Dog", a więc cytat jest pobierany motto powieści, również przeznaczona do Pascala i Jessica. Spotkanie tych dwóch elementów dało mi pomysł na książkę.

Jesteś przedstawiać, z wielkim realizmem, życie ulicy z jej udziałem cierpienia, chropowatości, przemocy, samotności ... Czy przed piśmie, praktykowane obserwacji uczestniczącej, jako socjolog, do zrozumieć tę rzeczywistość? Czy możesz opowiedzieć nam o swoich badań w tej dziedzinie?

Pracy był dwojaki: prowadzenia badań i doświadczeń. Z jednej strony, czytając badania, raporty, statystyki, oraz, z drugiej pola. Ponieważ nie napisać książkę o bezdomnych i ulicy bez uciekania się do ich spełnienia. Więc spędziłem wiele czasu z nimi, dzień, noc, instalowanie mi chwilę z nimi, z piwem, papierosy, kanapka, zmiana niewiele. Dałem im czas, uwagę, słuchanie, egzystencję w oczach innych.

Twoja powieść jest tło krytyki społecznej, angażuje cię. Czy możesz powiedzieć nam coś więcej?

Rząd ma dwuznaczny stosunek do ubóstwa. Z jednej strony, mówią, że chcą walczyć i do tyłu - niektóre kroki są podejmowane w tym kierunku bardzo, i szczęśliwie! - Ale z drugiej strony, oni też mają żywotny interes w nie całkowicie wyeliminować go. Dlaczego? Bo to działa jak strach na wróble społecznego. Podstępna i cicha mowa to: "Bądź ostrożny, nie robią zbyt wiele fale, być dobrymi i rodzaj obywatele, posłuszny pracowników, nie jest zbyt buntowniczy, bo inaczej może skończyć się na ulicy, jak Ty, i , że nie chcesz to zrobić? "Podobnie dla RMI był czas, i bali się puchnąć w szeregi bezdomnych w mojej dzielnicy, system wsparcia w miejscu, jest to absolutnie konieczne i przydatne, nie jest wolne od perwersyjne skutki. To osłabia cię zarówno psychologicznie i społecznie, ponieważ przeraża Ciebie i Twoich potencjalnych kontaktów pracodawców. W ten sposób, że izoluje Cię, sprawia, że ​​można zaakceptować drobne prace na czarno i odkłada się więcej na marginesie i marż, a nie od ciebie. Jest też to spirala, że ​​chciałem wypowiedzieć się w tej powieści.

Harold Cobert

Philippe zacznie cieszyć się życiem z "zwierzęcia szansy", zabłąkanego psa (także) o nazwie Baudelaire. Obecnie istnieje coraz większa świadomość przez rządy, więzi, jaka łączy ich bezpański pies. Rozmiar między ludzi i psów jest obecnie zawarte w akompaniamencie wędrówki. Inicjatywy są stopniowo na dzień, ale jest to oczywiście niewystarczające. Byłeś wrażliwy na ten link, jak można wytłumaczyć?

Jak już wspomniałem, film dokumentalny o flagowego świętego Jana, a szczególnie potęgę miłości, które pochodziły z relacji pomiędzy Pascal i jej pies Jessica, rzucona mnie. Stamtąd zacząłem widzieć, bezdomnych i ich psami i pogłębić relacje, które mogłyby je jednoczą.

Pies jest realne wsparcie dla roamingu, ale również zwiększa uwalnianie tych wysoce napiętnowane i powodować trudności wielu w życiu codziennym. Czy uważasz, że społeczne reprezentacje mogą zmienić w odniesieniu do bezpańskich psów i ich? I jak?

Tak, nie tylko myśleć, ale jest to również jeden z celów powieści: w celu podniesienia świadomości tej rzeczywistości, a jeśli to możliwe, zmienić wygląd, który można nosić na nią. Ponadto, inicjatywy takie jak flagowy świętego Jana, aby przyjąć bezdomnych i swoich psów, że nie ma schronienia, działa bardzo silnie w tym kierunku, ponieważ jest to prawdziwy sukces. I co działa, warto poznać, a uogólnione spadek.

Co sądzisz mediatora zwierząt między mężczyznami? Społeczny katalizatorem zwierzęcia?

Co to jest straszne jest to, że często, zbyt często zauważamy najpierw psa, a potem przez efekt fali, człowieka, który jest u jego boku, na chodniku. Pies jest jakoś ostatnim ogniwem między człowiekiem, który stracił wszystko, a które czasami oczerniany ludzki status, a reszta ludzkości. To jest chwiejny, cienka, ale naruszenia. Podobnie pies ma ciepła, obecności, towarzysza dla człowieka, który nie ma nic. Chroni alert w nocy, jeśli niebezpieczeństwo majaczy na horyzoncie. Jest to zarówno co circumscribes i broni przestrzeń życiową podczas otwierania się na świat. Jej zadaniem jest istotne, istotne.

Po przeczytaniu powieści, mam wrażenie, że istnieją dwie odrębne części. Pierwsza część (raczej długi) przedstawia "zejście do piekieł" przez Filipa. Spotkanie z Baudelaire'a (część druga) wreszcie spóźnia. Ale od tego momentu, powieść ma inny "wygląd". Styl wydaje się inaczej. Czujemy, również czytelnicy, się odrodzić. Czy to, co się mylę?

Tak, masz rację. Istnieje przede wszystkim, jak mówisz, "Zejście do piekła", opis spirali, która prowadzi do alienacji społecznej i wzrostu w kierunku światła, odrodzenie dzięki spotkaniu z Baudelaire'a. Bo jak powiedziałem w odpowiedzi na poprzednie pytanie, Baudelaire będzie łącznikiem pomiędzy człowiekiem, który niemal stracił swe człowieczeństwo, a reszta ludzkości. On przynosi poezję w świat Filipa wycieńczonego. W zdrowym rozsądkiem, po pierwsze, poprzez ponowne ciepła firmy, delikatność, piękno, innych ludzi, z którymi stawia Filipa do kontaktu. W etymologicznym sensie także jego grecki zmysł "działania", ponieważ to przez Niego Filip znalazł siłę do walki by przetrwać.

Wiersz Charlesa Baudelaire'a "Dobry pies" jest kluczowa dla twojej powieści. Czy możesz nam powiedzieć o tej pracy? Ona wywołało w was?

Jest to dzieło, które odkryłem jako nastolatek. Zawsze byłem bardziej niż Baudelaire Rimbauda, ​​co jest więcej Rolling Stones niż Beatlesi. Baudelaire jest poetą zmroku, nowoczesnością, miasto, Wanderers. Jest również poetą buntu. Jego praca przypomina mi świadomego śnienia i poezji rzeczywistości.

"Weź mnie ze sobą, a my zrobimy nasze dwa nieszczęścia może szczęście, rodzaj". Ten cytat z Charles Baudelaire pojawia się na tylnej okładce i doskonały przykład swojej powieści. Definicja szczęścia jest bardzo subiektywne. Jaka jest Twoja wizja szczęścia?

Bardzo prosta wizja: dobry dzień surfing z moimi przyjaciółmi, a następnie barbecue.

Stosunek człowieka do przyrody i zwierząt, ważne jest dla Ciebie? I może przyczynić się do "rodzaj szczęścia"?

Natura jest rzeczą, że mamy zbyt zaniedbane przez dziesięciolecia, aż do utraty naszej własnej natury, tego, co stanowi naszą istotę. Dla mnie nie ma nic bardziej ludzkiego niż naszej strony zwierząt, jak to przenosi nacisk nas zasadniczych i łączy nas z naturą jako całości.

Pokrywa jest piękne. Rozumiem, że twoja żona jest tam coś?

Ilustracja jest z nim naprawdę. Kiedy znalazłem się bez wydawcy ustalonym z tej powieści, mój pierwszy redaktor nie chciał, moja żona, która jest moim pierwszym i najbardziej groźny czytelnik, byłem poproszony o pokrycie rękopisu być natychmiast zauważył na biurku wydawców, gdzie lądowania. Pracuje w reklamie, i wie doskonale odtworzyć ducha coś w obrazie. W dodatku ona ma niesamowity talent. Ale nie jestem obiektywny o tym, można sobie wyobrazić!

Czy możesz wyjaśnić, dlaczego naszych czytelników kupując książkę, robi dobry uczynek "?

I rzeczywiście odwrócić niektóre z moich honorariów dla flagowego St Jean , ten barki że przyjmuje bezdomnych i ich psy. Podobnie jak jedno nie pisze, jak sądzę, powieść o spirali, która doprowadziła go do bezdomności w zaciszu ciepłego domu, nie mogłem wyobrazić sobie nie iść do tych, którzy inspirują mnie ta historia mało wszystko mi dali.

Sztandarowym St John, paryski barka przekształcona w ośrodku i schronienia dla osób bezdomnych i ich psy

Właśnie dowiedziałem się, że Catherine Allegret kupić prawa do książki ... To dobra wiadomość ... możesz nam powiedzieć o tym?

Jesteś dobrze poinformowany! Mieliśmy przekroczył w czerwcu zeszłego roku, maraton des Mots w Tuluzie, gdzie miałem przywilej odczytania przez Aure Atika. Katarzyna Allegret czytać jej fragmenty Key Sary Tatiana De Rosnay, któremu książka ta powinna zostać opublikowana. Heloise Ormesson, obecne wydarzenia, sympatyzował z Katarzyną Allegret i dał mu kilka książek w domu, w tym kopalni. Ona naprawdę zakochała się w moim tekście. Spotkaliśmy się kilka tygodni temu, aby to omówić. Jego kinowa wizja mojej powieści właśnie zapakowane. A potem zaczniemy tę nową przygodę!

Oto wiele powodów, że nasi czytelnicy uciekają do swojej książki ale czy dodać szybką notatkę, aby uczynić z nich chce?

Powiem im, aby nie bać się tematu, zwłaszcza w ekonomicznie i społecznie niespokojnych latach doświadczamy. Jeśli książka jest twarda, bezkompromisowa i patos, nie jest brudny, z dala od niego. Jest to nowoczesny, bajka, opowieść o tym, jak współczesny społecznych, w głębi rozpaczy, wciąż są przebłyski nadziei, o ile jesteśmy czujni i zobaczyć, że my wiemy.

Zwierzę miał lub ma mu ważne miejsce w twoim życiu (nie można odpowiedzieć nie chce ciebie!)?

Tak, zawsze żyli wśród psów w okresie mojego dzieciństwa i dorastania. Tak bardzo, że niektórzy rekreacji zostały ustalone w oparciu o nich! W tym czasie mieszkałem w Bordeaux, skąd pochodzę, a nasze psy biegł bardzo często na wsi lub w oceanie. Nie wziąłem ze sobą do Paryża, bo znaleźć nie zbrodnia pozostawić je jako jedynej wolności, czasów, gdy są one obecnie robić swój biznes na rogu ulicy. Ale jeśli jeden dzień mój poziom życia pozwala mi zaoferować tego, co moje poprzednie psy znane, nie wahałbym jednej sekundy do podjęcia jednego.

Które BD zwierząt, mitologia, romans, film ... chcesz ustanowić szczególne stosunki? Dlaczego?

Pies, który Baudelaire opisane w motto cytowania mojej powieści.

Zdjęcie © Neil Molinaro

Więc nie! Tym razem nie daje wycenę wspomniano Harolda ale zapraszam do książki, aby odkrywać i cieszyć się swoją kolej do tej historii!

Dziękuję z Haroldem dla swej dobroci i dostępności wielkiego! Chcemy dobrego życia do swojej pracy i mamy nadzieję do zobaczenia wkrótce na Bordeaux! Powiemy Ci więcej wkrótce!

Przyjemnej lektury i zapraszam do zasnąć swoje uwagi!

Więcej informacji:

Harold Cobert "Zima z Baudelaire'a," Heloise Editions Ormesson, 266 str., 19 euro

Zima z Baudelaire'a

Harold Cobert

Barka Święty Jan Fleuron

Speen w Paryżu przez Charlesa Baudelaire'a

Sandie

Zakładki na: