W środku tygodnia, bilet z najpoważniejszych ... Obiecaliśmy Cię informować Państwa o najnowszych badań na temat naszych praktyk i ludzko-zwierzęcymi interakcji.

Poprosiłem więc Jerome Michalon się z nami podzielić swoją pracę doktorską. On bardzo uprzejmie grał razem do rozmowy kwalifikacyjnej. Jego badania są bardzo interesujące. Zapraszam do komentarzy i zadawania pytań, jestem pewien, Hieronim chętnie reaguje!

Czy możesz się przedstawić proszę?
Nazywam się Hieronim Michalon, jestem 28, a ja kontynuować doktorat z socjologii i antropologii politycznej MODYS laboratoryjnych w światy i dynamicznych firm - CNRS - 5264), pod kierunkiem Jeana Monneta Uniwersytetu Świętego Etienne i Université Lumiere Lyon 2. jestem w reżyserii André Micoud, socjolog specjalizujący się w kwestiach środowiskowych, który pracował na temat relacji człowieka / zwierząt. Pracuję i mieszkam w Saint Etienne.

Przygotować pracę dyplomową na temat mediacji zwierząt, możesz nam powiedzieć więcej i opisz swój projekt badawczy?
Teza ta jest nie tylko na temat mediacji zwierząt, ale szerzej na interwencji zwierzęcia w sytuacjach ludzkiego cierpienia. Podkreślam tę różnicę, ponieważ wielu wyznań i praktyka zmiany (terapia Pet, terapia Aided zwierząt, działania zwierząt Łączenie etc zwierząt mediacyjnego ...) są częścią mojego tematu badawczego. Rzeczywiście, moja praca skupia się na pojawienie się w Europie i Ameryce Północnej, praktyki te w tym zwierząt w urządzeniach do pielęgnacji. Jego celem jest udokumentowanie, jak niektórzy ludzie (Naukowcy, lekarze, pielęgniarki, lekarzy weterynarii, szkoleniowców, hodowców, pracowników socjalnych ...) Widzieliśmy, że kontakt ze zwierzęciem może dostarczyć nowych odpowiedzi na wiele dolegliwości psychicznej i / lub fizjologicznych. Jest również zobaczyć, jak ci ludzie zostali zmobilizowani, w połączeniu, zakwestionował (czasami) do obrony i sformalizowanie zarówno praktyki, ale także jak nazwa (co jest dalekie od trywialnych).

Poza tym podejściem społeczno-historycznym, staram się odpowiadać za uchwaleniem tych praktyk poprzez etnograficznego opisu stowarzyszenia terapii konnej. Chodzi o to, w jaki sposób wiedza zwierząt i chorób są mobilizowane przez "terapeutów" sytuacji.

Dlaczego ten temat?
Po pracy w ogrodach zoologicznych oraz w SPA, wydawało się, że istnieje potrzeba stworzenia opis nowych relacji, że ludzie ze swoimi zwierzętami (zwłaszcza krajowych). Jest oczywiste, że istnieje realne "pytanie zwierzę" w naszym społeczeństwie: czy gospodarka (rynek dla zwierząt staje się coraz ważniejsza - nie wspominając, że z żywienia zwierząt) , na poziom etyczny ust debaty na temat testów na zwierzętach, na walki byków, stale rosnącą wegetariańskich i wegańskich), albo na poziomie politycznym (promocja "praw zwierząt", nowe przepisy w sprawie dobrostanu zwierząt w gospodarce rolnej), stosunek do zwierząt ewoluuje znacznie w ciągu ostatnich czterdziestu lat. Kiedy mówię "związek" to oznacza, że ​​nie jest to tylko zmienia wygląd człowieka zwierząt, sami, zawsze będzie to samo co "niezmienne. "Zwierzęta są również się zmienia, rozwija umiejętności, które nie widziały w nich kilka lat wcześniej (patrz pracę Vinciane Despret).

Zjawisko "PET terapeuty" i / lub "zwierzęcy usług" wydawało się raczej przykładem, w jaki sposób utworzyć nowe miejsce dla zwierzęcia jest trudne temat, ponieważ może obsługiwać kilka aspektów relacji anthropozoologique:. D Po pierwsze, wymaga udokumentowania miejsca, które były wcześniej niektóre zwierzęta, a historie, które wiążą je do pewnych kategorii ludzi (np. zainteresowanie w leczeniu koni prowadzi do zainteresowania historią i praktyki jazdy, kultury, która jest zupełnie różna od właścicieli psów.) Z drugiej strony, warto obserwować bardziej globalnego ruchu, który ignoruje te historie i różne związki, które obejmuje, w celu promowania pozytywnego wizerunku zwierzęcia w naszych społeczeństwach.

Jak się masz, a co jest twoje podejście? Nie jest zbyt trudne?
Do tej pory używałem dwóch poziomów badań.

Pierwszy poziom jest dość obszerny bibliograficzne praca jest wynikiem zlecenie Fundacji Adrienne i Piotra Sommera. To jest spis dostępnych wiedzy o języku francuskim i angielskim na temat interakcji pomiędzy ludźmi a zwierzętami w celu terapeutycznych i / lub edukacji. Praca ta była okazją do zrobienia przeprowadzenie przeglądu (jak najpełniejsze) wszystkiego, co zostało opublikowane na ten temat i zaoferować przegląd w jaki sposób badania historyczne i analityczne podjął tej decyzji. Ta praca została zakończona, a Sommer Fundacja powinien udostępnić do publicznej wiadomości wkrótce.

Drugi poziom jest bardziej zmobilizowany społeczno-etnograficzne, z "tradycyjnych" metod gromadzenia danych w tych dyscyplinach: obserwacja i rozmowa. Aby wziąć przykład z połączeniem terapii konnej który przywitał mnie, moim zadaniem było obserwować przestrzenie i urządzeń terapeutycznych (opisać przestrzenny i symboliczny w ośrodku jeździeckim, który obsługuje stowarzyszenie, ale także teoretyczny organizacja leczeniu pacjentów), ale także codzienne proces i zajęcia praktyczne, interakcje, werbalne i fizyczne, pacjenci, terapeuci, zwierzęta Prawdą jest, że jest to bardzo bogaty materiał.: dzieje się dużo w czasie sesji. Dlatego praktyka obejmuje także wywiady z terapeutami, którzy mogą dać mi swoją interpretację tego, co się stało, i oświeć mnie z wiedzy o zwierzętach, z którymi (mam tylko spotkałem kobiety) pracy, a pacjenci otrzymują To dzieło "rereading" scen widziałem to jako materiał sam w sobie:. jest to szansa dla mnie do zidentyfikowania, w którym mowa i / lub Co jest przypisana do terapeutycznego (zwierząt, praktyka, coaching, pacjent sam ...).

Promień trudności jest fakt, że szczególnie terapeuta zwierzę jest przedmiotem oznakowane i noszone przez ludzi z treningu raczej psychologiczne (psychologia kliniczna, psychomotoryczne, psychiatrii, Neuropsychiatria ...) i czasami trudno dostrzec to, co socjolog (i co ważniejsze, socjolog pomocą metody etnograficzne) mógł zobaczyć więcej. Jest to bardzo uzasadnione i, ostatecznie, to nie jest problem, ale raczej źródłem informacji dla mnie Jestem zainteresowany socjologii nauki. A ja naprawdę nie narzekamy, bo każdy poznałem do tej pory był bardzo dobry dla mnie.

Czy możesz nam powiedzieć krótko o swoich wynikach?
Krótko mówiąc będzie to trudne!

Będę nadal wywołują napięcie, który wydaje się kluczowe znaczenie dla zrozumienia otoczenia terapeuty zwierząt. Napięcie to jest wielopłaszczyznowy, nazywa się w różny sposób, ale ostatecznie uważam, że jest zawsze taki sam.

Podczas mojego pierwszego czytania, ja zdawałem sobie sprawy, że praktyki leczenia, w tym zwierząt przyniosły pozytywne rezultaty bez nikogo naprawdę wiedząc wytłumaczyć - przynajmniej uzgodnić - mechanizmów, przez które te wyniki advenaient. W tym samym czasie, nie było realne zapotrzebowanie ze strony praktyków wykazać i wyjaśnić istnienie tych wyników. Więc odrzucił pozytywne rezultaty wcześniej znalezione przez klasyfikując je do "opowieści" na stronie nienaukowe, i został powołany do produkcji badań naukowych, które mogłyby potwierdzić, czy "tak lub nie, to działa." Znalazłem ten wpis ciekawy sposób środowisko z potrzebą nauki tak silna może żyć z tą niepewnością? Tak to jest z tym pytaniem, że zanurzony się zarówno w pracy bibliograficznej i etnograficznej pracy.

Uderzyło mnie, aby odkryć, że to napięcie był obecny od początku prac na temat interakcji pomiędzy ludźmi a zwierzętami w celach terapeutycznych i było nadal aktualne prawie 50 lat później. Czytając dziesiątki artykułów, wśród tych, którzy najbardziej "nasienny", zdałem sobie sprawę, że ci, którzy stwierdzili pozytywne rezultaty nie zostały podane do celów określenia problemu "to działa czy nie" lecz wyjaśnić, jak to pracował dla nich. Rozmawiamy o wynikach bardzo kontekście, że nawet jeśli nie są one "niepotwierdzone", nie pozwalają na uogólnienie wiedzy, a tym samym rozprzestrzenianie się praktyki. Liczne badania koncentrują się naprawdę wykazać, że pozytywne wyniki nie zostały przedstawione w wystarczająco naukowe: ich demontażu protokołów, zwrot itd. analizy danych ... Potem angażuje się w szereg prac eksperymentalnych , decontextualized (fizycznie - to odbywa się w laboratorium - przez protokołów lub metodologicznie bardzo "remote"), które działają mniej jednomyślni, bez orzekania problemu. Wspólne dla tych metod jest chęć stanąć kontekstach studia. Pierwszy sposób to zrobić było ewakuować jako bezpośrednio ze względu na niejawny "pragnienie. "Rzeczywiście, w pierwszych artykułach, jak w opowieściach" niepotwierdzone ", można jedynie zauważyć entuzjazm zarówno lekarzy, pacjentów i zwierząt: nie ma" chcę "to wspólne spotkanie pójdzie dobrze i przynieść pozytywne efekty. I pamiętać, że w ogóle jest to przypadek.

Tak, to było zdumiewające dla mnie, aby zobaczyć, że zmienna ta została bardzo mało poważnie brane pod uwagę przez większość badań mam konsultacje. Jestem fałszywie naiwny oczywiście, mówiąc, że: byłoby niezrozumienie miejsce przyznano wpływa na nauk eksperymentalnych.

Praca Veronique Servais wystarczająco dużo kopie niektórych protokołów, które występują przy próbie pozbawić ich wszystkich wpłynąć. Ten belgijski badacz wyjaśnić w kilku artykułach udziału w programie badawczym udowodnić lub obalić terapeutyczny charakter relacji między autyzmem i delfinów. Pierwszy etap programu, który był bardzo pozytywny (dzieci poczyniły znaczne postępy w poznawczym kontakcie z delfinami), w poprosił zespół: czy naukowcy nie wpłynęły te wyniki poprzez projekcję własnego entuzjazmu dla związków mówią "magia" pomiędzy autyzmem i delfiny? Dlatego sekund Doświadczenie założono, starając się wymazać wszystko, co można interpretować jako oznaki entuzjazmu lub zachętą dla dzieci, aby przejść do delfinów. Wyniki były oczywiście bardzo słaba: dzieci już nie poczyniła żadnych postępów.
Wszystko to bardzo wątpliwość: czy jest to dobry sposób, żeby udowodnić lub obalić korzyści zwierzęcia na zdrowie człowieka? Czy to w ogóle możliwe do zrobienia? Czy należy to zrobić?
To właśnie te pytania, i odpowiedzi do nich, że interesuje mnie, ponieważ mogą aktualizować nawzajem pozycje, wyjaśnić oczekiwania, relacje ze zwierzętami i dyscyplinarne spadków itp. ... Na przykład, ktoś, kto pochodzi z psychoterapii, bardziej przyzwyczajeni do pracy z przypadków, wykorzystanie zwierzęcia nie zawsze będzie jednak systematycznie lub nawet systématisable. Choć dla kogoś z medycznych lub weterynaryjnych, nie będzie trzeba przejść przez ocen praktyce w większych skalach, dla jego legitymizacji.

W języku Luc Boltanski i Laurenta Thevenot "wielkość" z praktyki opieki nie leży w tym samym miejscu dla wszystkich: dla niektórych, wykorzystanie zwierzęcia ma wartość od gdy jest to korzystne dla co najmniej jednej osoby, podczas gdy dla innych, więc nie zostało wykazane, standaryzowane i legitymację, to traci całą swoją wartość i wraca do niepotwierdzone.

Czego oczekujesz od takich badań?

Spodziewam się, że zainteresowanie zarówno tych, którzy się i opowiadają się wykorzystywania zwierząt w celach terapeutycznych, że blisko mojego dyscyplinarnej uczelni wszechświata. Nic więcej.

Uczelnia cieszyła, że?

Nie było jasne, ale zamiast tego mam szczęście. Byłem szkolony przez profesorów dość szerokich horyzontach, którzy nie byli w celu zablokowania się w ramce umysłu, metodologię precyzyjnego, lub tematy predefiniowanych. Jestem też po przez Andrew Micoud, który, jak powiedziałem powyżej zajęła się relacje międzyludzkie / zwierzę, i był bardzo rad. Podobnie Charvolin Florian, który jest politycznym w tym samym laboratorium, pracując nad udziałem amatorów w praktyce naukowej (szczególnie w naukach przyrodniczych), daje mi solidną podstawę teoretyczną.
Kiedy mówię, że pecha, że ​​myślę, że dzieje się tak wszędzie. Rzeczywiście, robi socjologia stosunków anthropozoologiques jest wciąż marginalne podejście, które czasem ma problem z ich traktować poważnie. Mój przedmiot był czasem przywitała się z niezrozumieniem lub z uśmiechem wyjaśnieniem jest to, że takie pytania o dyscyplinarnych rozgraniczeń: nie fakt, że istnieją "nauki społeczne" i "nauki przyrodnicze", które zrobić nie ludzie i zwierzęta na tej samej płaszczyźnie, co nie zmobilizować te same narzędzia, te same słowa do opisania siebie, utrudnia to zadanie dokumentowania praktyki uczciwych ludzi, którzy mogą wnieść ludzi i zwierząt na tej samej płaszczyźnie, mówić te same słowa itd. ... Kiedy mówię "uczciwie", to znaczy bez wprowadzania się w pozycji przewieszonej vis-nauka-vis osoby badanej.

Na dzień dzisiejszy, jaka jest twoja wizja naszej praktyce zwierząt w mediacji? A przyszłość?
Jak powiedziałem wcześniej, "zwierzę Mediacja" to termin między innymi. Jest to najnowszy i reprezentuje pragnienie, aby przenieść się bliżej drugiej pośredniczy terapii ust tym artystycznych i namacalnych). Nie jestem pewien co masz na myśli przez "wizji do praktyki", więc będę po prostu porozmawiać o przyszłości, stwierdzając, że wierzę tej strategii agregacji, federacja za pośrednictwem terapii, bez wątpienia okazać całkiem zapłacić w kategoriach instytucjonalnych uznaniu praktyki i zapewnić miejsce Bardziej zrównoważone wykorzystanie praktyk pielęgnacji zwierząt.

Jednak istnieją obawy, że do określenia zwierzęcia jako mediator, lub media-i umieść go na tym samym poziomie artystycznych praktyk, nie wzbudza niechęć ze strony "miłośników zwierząt", którzy mogliby zobacz odmowę uznania miejsca dla zwierząt, jako istota obdarzona intencjonalności, trzyma w praktyce. "Pet narzędzie" może być przedmiotem niezgody między tymi, którzy stawiają tezę, że zwierzę jest dobre samo w sobie, przede wszystkim, i tych, którzy starają się umieścić w pewnej odległości i porządku w ich praktyk. Ryzyko przy użyciu terminu mediacji jest, moim zdaniem, do cięcia pierwszy.

Jak wytłumaczyć ten szał?
Entuzjazm dla włączenia praktyk opieki nad zwierzętami i pomoc nie może być odłączone od powstania klimat życzliwości dla zwierząt, a szerzej do "środowiska". upowszechnianie idei ekologicznych, świadomość innych istot, które zamieszkują świat i los ludzkości zależy również jedną z tych istot, niekoniecznie ma wpływ na tworzenie praktyk, jak to, które dążą do umieścić kilka ludzi i niektórych zwierząt w sytuacjach interakcji i zależne -. bardzo intensywny To naprawdę zwracają uwagę na wagę "Środowisko" ludzkiego losu niż ustanowienie praktyk, w których dobrobytu człowieka jest związana z obecnością zwierząt. Symbol jest silny myślę.

To jest prawdopodobnie powód, dla którego te praktyki są wysokie profil: mają wyobraźnię raczej oczywiste. Wizerunki dzieci autystycznych stawiających się w niewytłumaczalny sposób do "przekazywania" w obecności delfina, są doskonałym przykładem pewnego rodzaju symbiozy ludzi i zwierząt, link do "naturalnej rzeczywistości współczesnego życia zniknie". Istnieje również Atrakcją tajemnicy: korzystne efekty obserwuje się, za pośrednictwem, ale nie koniecznie wyjaśnić intrygę. Zwłaszcza, gdy zwierzę jest stosowany do stanów, takich jak autyzm, które są nadal dość tajemniczy. Fakt, że niektóre praktyki są w obecności istot, które były czasami trudne do zrozumienia psychicznego wszechświat musi wykonywać pewną fascynację. Krótko mówiąc, tajemnica otaczająca zarówno istoty zaangażowane i że ich produkt spełnia w dużej mierze wyjaśnia tę popularność.

Zwierzę było ważne miejsce w twoim życiu? Dlaczego?
Intelektualnie, ma ogromny miejsce! Przez ponad sześć lat od czasu, kiedy nad nią pracowałem, nie wspominając już wcześniej byłem już bardzo zainteresowani w kwestii praw zwierząt (i filozofia, która jest obsługiwana). Z tego powodu, byłam wegetarianką od 10 lat. Ponadto byłem wychowywany w otoczeniu kilku psów i niektórych kotów, z którymi miały dość dobre stosunki. Są one zaznaczone na moje życie na pewno. To dzięki nim mogę powiedzieć "Kocham zwierzęta", z wszystkich rezerw niezbędnych do kopii tego terminu - nie wiem, wszystkie zwierzęta osobiście i, jak wielu ludzi, mam więcej pokrewieństwo ze zwierzętami nagi z węży.

Czy dasz nam swoje wnioski?
Nie ma sprawy. Dziękuję za rozmowę

Dziękujemy Jerome za poświęcenie czasu, aby porozmawiać o swojej pracy! Z mojej strony uważam, że bardzo satysfakcjonujące jak socjologowie się oświecić nas od rodzaju praktyki.

Podsumowując, chciałbym zrobić małą uwagę. Moim zdaniem, aby ocenić korzystny wpływ obecności zwierząt w terapii, musiałby się zgodzić na to, co jest oczekiwane przez leczenia i terapii. Co odróżnia pomoc klasycznej terapii? To jest przede wszystkim do pytania, co robimy io naszym miejscu: czyli profesjonalne stanowisko. Zwierzę nie jest oczywiście terapeuta i to, co sprawia, że cały swój majątek ... Ale to temat będzie kolejny post.

Następnie należy pamiętać, że każdy terapeuta ma swój interpretacji reguł na podstawie prądów i szkół ...

Gratulacje dla Hieronima do pracy i powodzenia na przyszłość! Tymczasem wyniki ...

Więcej informacji:

Link do laboratorium Jerome www.modys.fr

Streszczenie Jerome dla fundacji Sommera : "Perspektywy badawcze w interakcji z zamiarem Terapii zwierzęciu i / lub edukacyjnej"

Niektóre książki:

Arkow, P. (2004). Animal-Assisted Therapy i działania: Badanie, przewodnika i bibliografia do użycia zwierząt towarzyszących w wybranych Terapii.

Beck, AM i AH katcher (1983). Między zwierzętami i ludźmi. Springfield, IL.

Beck, AM i AH katcher (2003). "Przyszłe kierunki człowiek-zwierzę badań obligacji. "American Behavioral Scientist 47 (1): 79-93.

Boltanski, L. i L. Thévenot (1991). Z uzasadnieniem. Korzyści skali. Paris, Gallimard.

Brickell, CM (1986). "Pet-Uproszczonego Terapie: przegląd piśmiennictwa i klinicznych uwarunkowań realizacyjnych. "Clinical Gerontologist 5 (3-4): 309-332.

Corson SA, Corson EO, PH Gwynne i LE Arnold (1975). Pet-ułatwiony psychoterapii w warunkach szpitalnych. Aktualne psychiczne Terapii JH Masserman. Nowy Jork, Grune i Stratton: 277-286.

Despret, V. (2002). Kiedy wilk zamieszka wraz z barankiem. Paryż, Seuil / sprawiających kłopoty myśleć w kółko.

Despret, V. i J. Porcher (2007). Być głupi. Arles, Actes Sud.

Dobrze, AH, Ed (2000). Podręcznik terapii Animal-Assisted: Podstawy teoretyczne i wytyczne dotyczące praktyki. San Diego, Academic Press.

Franklin, A., M. Emmison, D. Haraway i Pan Travers (2007). "Badanie korzyści z terapii zwierząt towarzyszących: Problemy i wyzwania. "Socjologii jakościowej Recenzja Zwierzęta III & people (1 Wydanie specjalne - Ludzie i zwierzęta na problem intersubiektywności w interakcji ludzi i zwierząt.): PP 42-58 r.

Friedmann, E., AH katcher, JJ Thomas Lynch i SA (1980). "Towarzysze zwierząt i jedno-letnie przeżycie pacjentów po wypisie ze wieńcowego terapii. "Sprawozdań na temat zdrowia 95 (4): 307-312 r.

Katcher, AH i Beck AM (1983). Nowe perspektywy na nasze życie zwierząt towarzyszących. Filadelfia.

Lestel, D. (2004). Pojedyncze zwierzę. Paryż, Seuil.

Levinson, BM (1962). "Pies jako" współ-terapeuty. "" Higieny Psychicznej 46: 59-65.

Servais, V. (1999). "Przegląd" moc uzdrawiania "delfinów. Etnografia wyszukiwania. "Gradhiva (25): 93-105.

Sandie

Zakładki na: